^_^ Dew-Dear ^_^

น้องเดียร์ : แม่จ๋าแม่ถึงไหนแล้วแม่จะกลับกี่โมง

แม่ : แม่ยังอยู่ที่ทำงานอยู่เลยค่ะ

น้องเดียร์ : โหยแม่..แม่กลับมาตอนนี้เลยได้มั้ย...วันนี้หนูทำแปรงฟันแตก แม่ซื้อแปรงฟันอันใหม่มาให้หนูด้วยนะ

แม่ : อ้าวแปรงฟันอันใหม่ในตู้ก็มีนี่ค่ะ

น้องเดียร์ : ไม่มีแล้วเหลือแต่ของพี่ดิว 2 อัน

แม่ : โอเคถ้าแม่ทำงานเสร็จทันที่ห้างยังไม่ปิดแม่จะแวะซื้อให้นะคะ แล้วจะซื้อบะหมี่หน้าปากซอยให้ (หมายถึงอาหารเช้าวันพรุ่งนี้)

น้องเดียร์ : ถ้าแม่แวะห้างแม่ซื้อ pizza ให้หนูด้วยนะแม่

แม่ : โหยยังไม่เบื่ออีกเหรอลูกกินมา 6 ถาดแล้วนะ..(กินแต่แป้ง ไม่กินหน้าอีกต่างหาก)

น้องเดียร์ : ไม่เบื่ออ่ะแม่ หนูไม่เอาบะหมี่ จะกิน pizza แล้วอย่าลืมแปรงฟันด้วยนะแม่

พี่ดิว : แต่ดิวจะเอาบะหมี่ไม่เอา pizza..แล้วก้บอกน้องว่าดิวให้แปรงฟันอันใหม่เดียร์ก็ได้อันนึง แม่จะได้ไม่ต้องแวะซื้อไง (ด้วยความที่อยากให้แม่กลับเร็ว เลยใจดีกะน้อง ปกติไม่ให้อ่ะ)

แม่ : น้องเดียร์จ๋า เอาอย่างที่พี่ดิวบอกนะ ถ้าแม่กลับไม่ทัน ห้างปิด หนูก็ยืมของพี่ดิวก่อนนะลูก แล้ววันหลังค่อยซื้อให้พี่ดิวใหม่นะ

น้องเดียร์ : ก็ได้จ๊ะแม่...แต่แม่รีบกลับเร็วๆนะ ถ้าแม่มาทันแม่ก้ซื้อมาให้หนูด้วยนะแม่

แม่ : จ้า..แม่จะรีบทำงานนะคะ งั้นแค่นี้ก่อนนะคะ

น้องเดียร์ : รีบๆกลับนะแม่ หนูรักแม่นะ

 แม่ : จ้า แม่ก้รักหนูค่ะ....

เวลาผ่านไป..สองทุ่มกว่าๆน้องเดียร์โทรมาอีกรอบ

น้องเดียร์ : แม่จ๋าแม่ทำงานเสร็จรึยัง จะกลับดึกอีกแล้วเหรอ

แม่ : ก็งานแม่ยังไม่เสร็จนี่ค่ะลูก

น้องเดียร์ : งั้นแม่กลับมาซื้อแปรงฟันให้หนูก่อนแล้วค่อยกลับไปทำงานต่อได้มั้ยอ่ะ

แม่ : โอ้ว  ไม่ได้หรอกค่ะ ทำให้เสร็จแล้วกลับที่เดียวเลย แม่จะรีบทำนะ

น้องเดียร์ : ทำไมหละ แม่เอากลับมาทำที่บ้านไม่ได้เหรอ

แม่ : อันนี้มันเอากลับไม่ได้อ่ะค่ะ

น้องเดียร: แล้วแม่จะกลับมากี่โมงงะ...เสียงเริ่มสั่น...แล้วก็ร้องไห้.........

แม่ : ไม่ต้องร้องค่ะลูก แม่จะรีบกลับนะคะ

น้องเดียร์ : แม่กลับมาเร็วๆนะหนูคิดถึงแม่

แม่ : จ้าๆ แม่จะรีบกลับนะ (แม่เริ่มน้ำตาไหลตามลูก...พิมพ์อยู่ตอนนี้ก็ไหลอีกแล้ว)

น้องเดียร์ : แล้วถ้าแม่เจอแปรงฟันสวยๆแม่ซื้อให้ 2 อันเลยนะแม่ เอาเป็นคิตตี้เหมือนของพี่ดิวนะ

แม่ : จ้าๆ..แม่ใกล้จะเสร้จแล้วลูก ไม่ต้องร้องนะคะ

พี่ดิว : ขอคุยด้วย...แม่ น้องเดียร์ร้องไห้ทำไมอ่ะ

แม่ : ก็น้องอยากให้แม่กลับบ้านเร็วๆอ่ะจิ

พี่ดิว : ดิวก็เหมือนกัน แม่ทำงานเสร็จยังงะ

แม่ : ใกล้จะเสร็จแล้วค่ะ

พี่ดิว : งั้นแม่รีบๆกลับนะ

 แม่ : จ้า

แม่รีบทำงานได้เวลาออกจากที่ทำงานแล้ว...น้องเดียร์ยังไม่หยุดร้อง...แม่ก็บึ่งรถสุดชีวิตเพราะตอนนั้สองทุ่มกว่าแล้วในใจก้คิดกลัวว่าจะไม่ทันซื้อ pizza ให้ลูกเพราะห้างปิดสามทุ่ม ยังไงก้ขอให้ได้ pizza ให้ลูกได้กินก็ยังดี แปรงฟันไม่ทันไม่เป็นไร......โอ้วสามารถค่ะ จอดรถที่เร็วที่สุดเวลาสองทุ่มสี่สิบสี่นาที รีบวิ่งขึ้นไปสั่ง pizza ถามน้องว่าจะปิดรึยังน้องบอกว่าปิด 4 ทุ่มครับถ้าห้างปิดพี่ก้เข้าประตูข้างร้านได้ครับ...โห่ๆรีบซะ..พอจ่ายตังคืเสร็จรีบเดินไปร้าน Top เพื่อซื้อแปรงฟัน ห้างก็ประกาศว่าอีกสิบห้านาทีห้างจะปิด ไปถึงก็คว้าแปรงฟันคิตตี้แบบที่ลูกบอกได้ 2 กล่อง เหลือบไปเห็นด้ามจับเป็นน้องหมี หยิบมาอีก 4 อัน ด้วยความรีบเดินไปจะจ่ายตังค์พอจะถึงก็ชะงัก เอ แล้วเอาแบบด้ามน้องหมีมาทำไมตั้ง 4 อัน 2 อันก็พอ อ๊ะไม่เป็นไรเดี๋ยวไม่ทันตอนจ่ายตังคืก็หาวุ่นวายหาเงินไม่เจอว่าอยู่กระเป๋าไหน...พอจ่ายเสร็จ ต้องรีบวิ่งไปกดเงินที่ตู้ ATM อีก แล้วก้กลับไปร้าน pizza รปภ.กำลังจะล็อคประตูฝั่งห้างแล้ว โอ้วไปทัน นั่งรออีกพักใหญ่ก้ได้ pizza กลับบ้าน.... สองสาววิ่งมารับแม่ แม่ก็เลยให้รีบขึ้นนอนเพราะสามทุ่มกว่าแล้ว แม่ก้พาลูกเข้านอนทั้งที่ยังไม่ได้อาบบน้ำก่อนลูกหลับแล้วค่อยอาบ......ตามเคยเจ้าหนูจำไมก้ถามคำถามนู้นนี้เหมือนเคยกว่าจะนอนได้.....แต่วันนี้ถามแบบเศร้า  

พี่ดิว : แม่...ดิวไม่อยากให้แม่กลับดึกแบบนี้เลย

แม่ : แก็ไม่อยากกลับดึกหรอกค่ะ แต่แม่ต้องทำงาน ถ้าไม่ทำเราก็ไม่มีเงินซิเนอะ (ในใจเศร้าสงสารลูก แต่ก็ต้องพูดแบบสนุกให้ลูกไม่เครียด)

น้องเดียร์ : เริ่มแสดงแววตาเศร้าอีก

แม่ : แม่บอกหนูแล้วนี่ค่ะว่าแม่ต้องกลับดึกแบบนี้อีกเดือนนึง นี่แม่ก็รีบทำนะเผื่อจะได้ไม่ต้องกลับดึกถึง 1 เดือน อาจจะเหลือแค่ 2 อาทิตย์ก็ได้

พี่ดิว : แม่อยากกลับแล้วเหมือนดิวกะเดียร์อ่ะเหรอ

แม่ : ค่ะลูก เราไม่ได้มีเงินใช้โดยที่ไม่ต้องทำงานนี่ค่ะ คนเราต้องทำงานถึงจะมีเงินใช้ค่ะ

น้องเดียร์ : ก็หนูอยากให้แม่กลับเร็วๆนี่นา แม่ก็ไปทำงานแต่กลับเร็วๆไม่ได้เหรอ แล้วทั้งสองก็ร้องไห้ใหญ่เลยครานี้....แม่ก็ร้องตามจนต้องปิดไฟเพราะไม่อยากให้ลูกเห็นว่าแม่ร้อง ต้องแสดงความเข้มแข็ง.... 

แม่ : แม่ก็อยากไปรับไปส่งหนูที่โรงเรียนนะ แต่เวลามันไม่ได้อ่ะค่ะ

พี่ดิว : ดิวก็อยากให้แม่ไปรับดิว..........มือก็เช็ดน้ำตาไปพูดไป

แม่ : แต่ถ้าไม่ทำงานก็ไม่มีเงินใช้ ไม่มีเงินซื้อหนมน๊า

พี่ดิว : ดิวอยากรวยจังเลยแม่..จะได้เอาเงินมาให้แม่ แม่จะได้ไม่ต้องไปทำงาน

 แม่ : น้ำตาไหลเป็นทางไปพร้อมลูกสองคน....แล้วก็ปลอบลูกให้หลับ เพราะไม่อยากให้ลูกเครียดหรือไม่สบายใจก่อนนอน เพราะมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่.... 

พอลูกหลับไปแล้วแม่นั่งคิดถึงคำพูดของลูกอีกมากมายที่ไม่ได้เล่าทั้งหมดเพราะกลัวว่ามันจะน่าลำคาญมากไป แม่ก็ยังน้ำตาไหลอยู่ค่ะ เพราะแม่เป็นคนขี้แยพอๆกะลูกเลยค่ะ.... 

วันนี้เลย up blog ปนน้ำตาไปด้วยเลยค่ะ....คิดแล้วก็อยากจะมีเวลาให้ลูกมากๆอยากไปรับไปส่งทุกวัน อ่านหนังสือนิทานได้มากตามที่เค๊าอยากให้อ่าน สอนเค๊าทำการบ้าน หรืออะไรก็ตามที่เค๊าใส่ใจถาม ด้วยความอยากรู้  ไม่ดุไม่ลำคาญลูกเวลาลูกถาม พยายามทำนะคะ แต่ก็มีบางครั้งที่เหนื่อยและก้มีอารมณ์ดุลูกบ้าง แต่ก็เสียใจทีหลังทุกที .....ยิ่งเห็นลูกเป็นแบบนี้แม่ต้องชดเชยให้ลูก และต้องใจเย็นๆ...ต้องพยายามเข้าใจเด็กให้มากที่สุดค่ะ.....